Nieuws‎ > ‎

Losgeslagen paard tijdens de marathon

Geplaatst 18 apr. 2015 08:43 door Axel Verspeelt   [ 18 apr. 2015 08:46 bijgewerkt ]

“Mijn beste marathontijd ? Toen ik achtervolgd werd door een losgeslagen paard !”

Tijdens lange duurlopen ter voorbereiding van een marathon, willen de gesprekken al wel eens afdwalen naar alle mogelijke richtingen. Meestal start het over koetjes en kalfjes, gevolgd door een

reeks van technieken over hoe je een marathonvoorbereiding het beste aanpakt. 

Die tips krijg je meestal voor niets mee van diegene die wat meer loopervaring hebben in de groep. Nu en dan komt er ook wel eens een sterk verhaal de kop opsteken, dat je gemakkelijker door je training loodst. De ervaring heeft me nu wel geleerd dat lopers - een beetje als vissers- meestal enkel hun betere prestaties bekendmaken en die ook met de nodige superlatieven aandikken tot een sappig verhaal. Hierbij worden de details zoals de urenlange voorbereidingen, de supervorm van die dag, of de gunstige weersomstandigheden vergeten.
 
Tijdens de voorbereidingen van onze marathon vorige zomer, liep Sylvain (op foto links van Richard) ook met ons mee op een zondagse 20K training. Iedereen kent hem vooral van de “bonjours” die spontaan weerklinken - in een octaaf hoger dan hij normaal spreekt - als je vrouwelijk volk voorbijloopt. Tot onze grote verbazing lijkt iedereen hem dan ook te (her)kennen en stopt hij dikwijls om een babbeltje te slaan. Sylvain’s leeftijd is een goed bewaard geheim, maar het feit dat quasi iedereen hem herkend tijdens de looptraningen in het Zoniënwoud, laat me vermoeden dat hij al even meedraait. We zouden trouwens allemaal willen tekenen om zijn looppalmares te kunnen evenaren: 32 maal de 20 km door Brussel lopen, 725e eindigen van de 32000 deelnemers tijdens de marathon van New York zijn slechts een aantal van die prestaties die weinigen kunnen evenaren.

Toen ik Sylvain vroeg wat hij zelf de sterkste prestatie ooit vond, sprak hij me over de Moro marathon die hij in 2003 liep.

Hij sprak over deze Moro marathon, alsof iedereen in de loopgroep wist waar deze loopwedstrijd doorging. Sylvain vertelde ons dat hij deze mooie en unieke kans kreeg dankzij een bevriende dokteres, die tevens een fanatieke atlete was, om aan deze loopwedstrijd te kunnen deelnemen. Het is pas tegen het einde van zijn verhaal dat hij toelichtte dat Moro de hoofdsponser was van die marathon. Moro is de Nieuw-Zeelandse versie van wat wij kennen als een Mars (chocolade-caramel reep). Jawel : een marathon lopen aan de andere kant van de wereld is niet iedereen gegund, maar dit was voor hem niet het meest bijzondere aan deze wedstrijd.
Sylvain vertelde dat hij nog nooit een marathon gelopen had, waarbij alle lopers werden opgehouden in het midden van het loopparcours door neergehaalde slagbomen van een spoorwegoversteek. 
De boosdoener was de goederentrein die net voorbijkwam tijdens de wedstrijd. Zijn verhaal toverde een glimlach op ieders gezicht. Dankzij het nodige gevoel voor drama die Sylvain in zijn verhaal bracht, kon iedereen zich de absurde situatie levendig voorstellen.

Maar dit was niet het straftste van deze marathon. De lopers werden ongeveer een kilometer na de start opgeschrikt door het getrappel van paardenhoeven op de straat, die plots harder weerklonken dan het geluid van de lopers. Bij het startschot werd er een paard opgejaagd en was ongeveer een kilometer na de start in volle gallop zich in de grote horde van lopers gaan mengen. Verschillende lopers werden door het paard weggeduwd of kwamen zelf in de gracht terecht - waaronder Sylvain - door het tumult dat dit veroorzaakte.
losgeslogen paard
Vreemd genoeg was het paard ongeveer 2 kilometer later nergens meer te bespeuren. “Waarschijnlijk een pijltje van het parcours gemist !” grapte een loper in het krantenartikel dat Sylvain me enkele weken later meebracht ter illustratie van zijn verhaal.
Hoe dan ook waren de omstandigheden op z’n minst uitgedrukt zeer uitzonderlijk te noemen. 



diplomaDat Sylvain er nog in sloeg om de 42km en 195 meter af te werken in 3h02 minuten is en blijft een sterke prestatie. 

Het is dan ook één van de sterkere marathonverhalen dat ons nog lang zal bijblijven.

Moge het jullie allemaal inspireren als het wat moeilijker gaat tijdens een training of een wedstrijd. En het hoeft daarom geen marathon te zijn !


Comments